แหล่งผลิตหลักอยู่ที่หมู่เกาะเฟรนช์พอลินิเชีย และหมู่เกาะตาฮิติ หอยที่ผลิตมุกตาฮิติมีชื่อว่า “Pinctada Margaritifera” บางครั้งมีชื่อว่า “Black-Lipped Oysters”

โดยหอยมุกตาฮิติมีเส้นผ่าศูนย์กลางได้ถึง 12 นิ้ว หนัก 5 กิโลกรัม และ มีอายุได้ถึง 30 ปี มีชั้นเนเคอร์หนา 2 มิลลิเมตร

โดยทั่วไปจะใช้ระยะเวลาในการเลี้ยงมุกแต่ละครั้งประมาณ 2 ปี การเลี้ยงมุกตาฮิตินั้นคล้ายกับมุกเซาท์ซีในด้านของจำนวนแกนที่ใช้แต่ละครั้งต่อหอยหนึ่งตัวคือใช้แกนได้เพียงหนึ่งเม็ดเท่านั้น แต่สามารถใส่แกนได้ถึงสามครั้งเช่นเดียวกันกับมุกเซาท์ซี

มุกตาฮิติเป็นที่รู้จักกันดีในด้านของมุกที่มีสีดำ มีความวาวดี ถึงดีเยี่ยม บางครั้งอาจมีความวาวเหมือนโลหะ มีความสวยงามมาก และมีราคาสูง

ขนาด: โดยทั่วไปมีขนาด 8-18 มิลลิเมตร ขนาดเฉลี่ยอยู่ที่ 9.5 มิลลิเมตร

สี: มุกตาฮิติเป็นมุกที่มีความหลากหลายของสีมากที่สุด เช่น สีดำ เทาอ่อน เทาอมเขียว เทาอมม่วง สีหางนกยูง (Peacock) (สีเทาอมเขียวเข้ม ถึงสีเทาอมน้ำเงิน) ที่มีโอเวอร์โทนเป็นสีชมพูหรือ สีม่วงอมชมพู สีออกมะเขือม่วง (Aubergine) สีพิสทาชิโอ (Pistachio) ( สีเขียวอมเหลือง หรือเหลืองอมเขียว)

รูปร่าง: มุกตาฮิติมีรูปร่างทรงกลมเป็นเปอร์เซ็นต์ที่ใกล้เคียงกับมุกเซาท์ซีคือประมาณ 30 – 40% และหลายครั้งที่มีลักษณะวงแหวน (Circled Pearls) (พบมากถึง 30 เปอร์เซ็นต์) รูปร่างอื่นๆที่พบเช่นเกือบกลม หยดน้ำ ไข่ กระดุม บิดเบี้ยว กึ่งบิดเบี้ยว

การปรับปรุงคุณภาพ: บางครั้งมีการฟอกสีให้ได้เป็นสีช้อกโกแลต

โดย อาจารย์ สุรชาติ ปัญจธรรมวิทย์ ที่ปรึกษา @ http://www.ampornphan.com

Tags : Tahitian pearl, มุกตาฮิติ 1 Comments